همه چی درست میشه

اینکه آدم کلا ندونه چیکار کنه ام مسئله جالبیه...مثل من. اینکه چی از خودم میخوام واقعا... قدیما فک میکردم باید مثل یه مرد زحمت بکشم و تلاش کنم و مردونه زندگی کنم. بعد دیدم نه... الان که تو سازمانی که میرم دارم یه سری زنا رو میبینم که بعد از سال ها مردونه تلاش و زندگی کردن به هیچ جای خاصی نرسیدن.به عنوان یک زن هیچ زیبایی و ظرافتی براشون نمونده،هیچ اخلاق خوبی،هیچ دستاوردی،از لحاظ مالی ام همینطور.حتی...

از این به بعد مشکلات و گرفتاری ها و چلنج ها و دغدغه ها رو جلوی هزار نفر مطرح نمیکنم و از کسی کمک نمیخوام و برای کسی تعریف نمیکنم مگر آدم واقعا عاقل و قابل اعتماد که بشه روش حساب کرد.یعنی به هر ی رسیدم نمیشینم بگم آره فلان مسئله ام هست که با روش های مسخرشون بدبختم کنند. میشینم پیش خودم و خدام فکر میکنم و می نویسم و برنامه ریزی میکنم و از خودش کمک میخوام. اگر هم لازم بود از یه آدم حسابی کمک میخوام. هی داشتم فکر میکردم باید یه تصمیمی رو ثبت کنم که یادم بمونه ...

تصمیم دارم به کارام یه نظم جدید بدم.میدونم که سنگ بزرگ نشونه نزدنه پس نمیگم قراره چیز 100 درصدی اتفاق بیفته ولی تا اونجا که بتوننم با برنامه جلو میرم و باید بشینم برای همه چیز طبقه بند و برنامه ریزی انجام بدم....