فکرای مسخره من

گاهی خیلی فکر میکنم.ممکنه به چیزهای خوبی هم فکر نکنم و عملا آدم باهوشی هم نباشم و اصلا،اساسا نفهم که به چی دارم فکر میکنم اما همش سرم گرم فکر کردنه خیلی زیاد در حدی که گاهی دلم میخواد محکم بکوبم به دیوار یا اینکه مثلا سرم زیپ داشن،میتونستم زیپش رو باز کنم،مغزم رو در بیارم و دوباره زیپ رو ببندم و یکم راحت باشم.در حدی که وقتی دوستم ارتباط گرفتن رو بهم یاد داد به ازای 10 دقیقه ارتباط من 1 روز کامل خوابیدم.

چند وقته دارم به این فک میکنم همش که حکمت وجود ما آدما تو این دنیا چیه و چرا هستیم وچیکارباید بکنیم و اینکه کار میکنیم و خودمون رو سرگرم میکنیم چه فایده ای داره و اصلا فاید ای داره؟

نمیدونم چرا با اینکه خانوادم و اساس تربیتم هم همچین مذهبی و اسلامی نبوده اما من باید از این راه معمولا به جواب سوالام برسم.نمیدونم فقط این راهه که آرومم میکنه...یعنی خدا چی میخواد.اون راه.فکرم نکنه راه غلطی باشه.

همه پیامبران و ادم های خوب سخت مشغول یه کاری بودند.به تبع زمانی که توش زندگی میکردن معمولا سخت مشغول کشاورزی و چوپانی و نجاری بودن.هیچ کدوم در کنج عزلت نبودن.یه جورایی با کاراشون انگار میخواستن سمبلی برای زندگی باشن.

میدونی ایدش از کجا اومد تو ذهنم؟من تقریبا ماهواره و تلویزیون رو ترک کردم و واقعا هم دیگه از دیدنش لذت نمیبرم چند روز پیش تو خونه تنها بودم تلویزیون رو روشن کردم یه پیرزن خیلی ماه و با ایمانی رو نشون میداد که تنهای تنها توی یه روستا توی کویر زندگی میکرد.سن بالایی داشت و با وجود سن بالا کار میکرد.میگفت نمیترسم و شبا از امام زمان و خدا کمک میخوام و میخوابم.

یه لحظه برام داستانا و فیلمایی که از پیامبرا خوندم و دیدم وشنیدم زنده شد.که همشون صبح قبل از طلوع خورشید بلند می شدن و کار سخت میکردن.انگار کار و تلاش لازمه زندگی توی این دنیاس و اون ها در نهایت دل نبستن به این دنیا باید براش تلاش کرد.

نمیدونم چرا مسایل ساده به چشم من پیچیده میان.

بعد خوب ولی الان ما تو قرن 21 و پیشرفت و تکنولوژی هستیم.شاید لازم نباشه پاشیم کشاورزی کنیم اما کار و تلاش باید بکنیم.

مثلا محمدرضا 4-5 صبح پا میشه،مطالعه میکنه تدریس مسکنه مینویسه و کلی کار که من نمیدونم.

یا نگارا هم همینطور.

ببین ما برای اینکه جلوی کولر لش کنیم و گوشی بگیریم دستمون به این دنیا نیومدیم.ما برای کار و تلاش اومدیم.

هنوز کامل قضیه رو نمیدونم.اما اینارو مطمئنم.